Persona

Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση που αφορά τις κοινωνικές μάσκες έγινε η αιτία της ανάρτησης αυτού του κειμένου. Σύμφωνα με την άποψη αυτή, που εφάπτεται της γνωστικής ψυχολογίας και του μπιχεβιορισμού και που ουσιαστικά πρόκειται για ένα μοντέλο, η προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου που επηρρεάζει και την εξωτερική του συμπεριφορά αποτελείται από τρία στρώματα ή αγγλιστί τρία layers. Το πρώτο παρομοιάζεται σαν ένα διαμάντι και αποτελεί τον πραγματικό μας εαυτό που ακτινοβολεί σαν θησαυρός σε σπηλιά αφού η μοναδικότητα του, του δίνει τις ιδιότητες αυτές. Το δεύτερο μοιάζει με παχιά στρώματα σκόνης πάνω από το διαμάντι τα οποία ασυνείδητα τοποθετούμε σκεπτόμενοι πως είμαστε αυτό που φοβόμαστε. Και το τρίτο είναι το βερνίκι που βάζουμε πάνω από την σκόνη που είναι όλα αυτά που προσποιούμαστε πως είμαστε.
Τα αίτια που μας κάνουν να εφαρμόζουμε αυτήν την διαδικασία έστω και ασυνείδητα είναι ένα θέμα το οποίο χρήζει αναζήτησης. Αλλωστε, ο δε ανεξέταστος βίος, ου βιωτός ανθρώπω, αν θέλουμε να δανειστούμε την γνωστή ρήση του Σωκράτη. Εν ολίγοις όμως πιστεύω πως έχουν να κάνουν με τα στάδια της κοινωνικοποίησης τα οποία περάσαμε σαν παιδιά και έφηβοι και με το πως μέσω γενικεύσεων και διαστρεβλώσεων υιοθετήσαμε και στην συνέχεια εκθέσαμε τα κοινωνικά μας στίγματα ( στίγματα όπως αυτά των ραντάρ και όχι θαυματουργών φαινομένων της καθολικής εκκλησίας ).
Υποθέτω πως οι ανθρώπινες σχέσεις θα ήταν πιο απλές και ξεκάθαρες χωρίς ταμπέλες, παρεξηγήσεις και αυτοκόλλητα λογοτύπων εκπομπών και περιοδικών στο μέτωπό μας. Persona grata....